Πιότερο απ'τους ανθρώπους τα τραγούδια τους αγάπησα.
Λίγα γαρούφαλα
Λίγα γαρούφαλα απομένουνε στις γλάστρες
Στον κάμπο θα `χουν κιόλας οργώσει τη γης
Ρίχνουν το σπόρο
Έχουν μαζέψει τις ελιές
Όλα ετοιμάζονται για το χειμώνα
Κι εγώ γεμάτος απ’ την απουσία σου
Φορτωμένος με την ανυπομονησία των μεγάλων ταξιδιών
Περιμένω σαν αγκυροβολημένο φορτηγό
μέσα στην Προύσα
Τα
τραγούδια των ανθρώπων
Τα
τραγούδια των ανθρώπων
είναι
πιο όμορφα από τους ίδιους
πιο
βαριά από ελπίδα
πιο
λυπημένα
πιο
διαρκή.
Πιότερο
απ'τους ανθρώπους
τα
τραγούδια τους αγάπησα.
Χωρίς
ανθρώπους μπόρεσα να ζήσω,
όμως
ποτέ χωρίς τραγούδια
μου
'τυχε να απιστήσω κάποτε
στην
πολυαγαπημένη μου,
όμως
ποτέ μου στο τραγούδι
που
τραγούδησα για αυτήν
ούτε
ποτέ και τα τραγούδια
μ'
απατήσανε.
Όποια
κι αν είναι η γλώσσα τους
πάντοτε
τα τραγούδια τα κατάλαβα.
Σ'
αυτόν τον κόσμο τίποτα
απ'
όσα μπόρεσα να πιω
και
να γευτώ
απ'
όσες χώρες γνώρισα
απ'
όσα μπόρεσα να αγγίξω
και
να νιώσω
τίποτα,
τίποτα
δε
μ' έκανε έτσι ευτυχισμένον
όσο
τα τραγούδια..
