Το μικρό μου παιδί
σοβαρή αταξία έκανε πάλι.
Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,
σκούντησε με το χέρι του
το κρεμασμένο στον τοίχο τ' ουρανού
κόκκινο πιάτο,
κι έχυσε όλο το φως επάνω του.
Ο θεός απόρησε
που είδε τον ήλιο
ντυμένο ρούχα παιδικά
να κατεβαίνει τρέχοντας
της φαντασίας μου τη σκάλα
και να 'ρχεται σε μένα.
Κι εγώ κάθομαι τώρα
και μαλώνω αυστηρά
το μικρό μου παιδί
ενώ κλέβω κρυφά
τον χυμένο επάνω του ήλιο.
Κική Δημουλά - Έκστασις
...........................
Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Φώτης Σιώτας
......................
Ξανά στην αγκάλη
σου, ξανά, σα μικρό παιδί
γυναίκα
αμάραντη, ξανά, σα μικρό παιδί
Ποτέ
δε σε ξέχασα, ποτέ, σα μικρό παιδί
θολό
φεγγαρόφωτο, ποτέ, σα μικρό παιδί
Σελήνη
δoς μου την άλλη σου πλευρά
Η
ανάσα είναι σαν πριόνι
Κόβει
το χρόνο και σκορπά
στην
άχραντη σιγή
φωτιά
και χιόνι
Μακριά
σου χανόμουνα συχνά, σα μικρό παιδί
παλίρροια
γόνιμη, συχνά, σα μικρό παιδί
Αρχαίο
κύμα, αρχαία προσμονή
Η
ανάσα είναι σαν πριόνι
Κόβει
το χρόνο και σκορπά
στην
άχραντη σιγή
φωτιά
και χιόνι
Ζητώ
την αγάπη σου, ξανά, σα μικρό παιδί
γαζέλα
ανάλαφρη, ξανά, σα μικρό παιδί
Παραδομένος
κι απόλυτος μαζί
Η
ανάσα είναι σαν πριόνι
Κόβει
το χρόνο και σκορπά
στην
άχραντη σιγή
φωτιά
και χιόνι
