Θωμάς Γκόρπας, Δοξα της Κυριακης

«Η κοπέλα απέναντι στο άλσος
συνομιλεί μ’ επιθυμίες κι ατσάκιστα μυστικά.
Τα χέρια της δείχνουν τους δρόμους
τα πόδια της προσανάβουν το τραγούδι της χλόης
τα μάτια της καλημερίζουν το δροσερό φως.
Ο ήλιος λάμπει στο μέτωπό της
το μέτωπό της λάμπει πιο καλά από τον ήλιο.
Τ’ ανεξάντλητα μαλλιά της μουσική
που θέλει να τρελαθεί.
Ολόκληρη είναι το καλωσόρισμα της αγάπης
ο πιο αρμόδιος τίτλος της Κυριακής.»


(Θωμάς Γκόρπας, Τα ποιήματα, Κέδρος)

Julio Cortazar, ποιηματα για την Κρις

Ι
Πολύ πιο πέρα από το «μέσο-
στράτι απάνω της ζωής μας»
υπάρχει μια περιοχή του έρωτα
ένας λαβύρινθος πιο πολύ διανοητικός από μυθικός
όπου είναι δυνατόν να υπάρχεις
αργόσυρτα ευτυχισμένος
χωρίς τον παραληρηματικό μίτο της Αριάδνης
χωρίς αφρούς, χωρίς σεντόνια ή μηρούς.
Όλα καλύπτονται από μιαν ανάκλαση του δειλινού
τα μαλλιά, το άρωμά σου, το σάλιο σου.
Κι εκεί στην άλλη τη μεριά σε κατέχω
την ώρα που εσύ παίζεις με τη φίλη σου
της νύχτας τα παιχνίδια.

ΙΙΙ

Ξέρω πολύ καλά τι κερδίζεις

όταν χάνεσαι μέσα στην ηδονή.

Γιατί είναι ίδιο ακριβώς

με αυτό που εγώ είχα νιώσει.

V

Θα μου άρεσε να πίστευες

πως αυτό είναι το γελοίο παιχνίδι

των επανορθώσεων

με το οποίο παρηγορούμαι στην απόσταση.

Συνέχισε λοιπόν χορεύοντας

στον καθρέφτη του άλλου σώματος

αφού θα έχεις πια χαμογελάσει

μόλις

για μένα.

Julio Cortazar

Erich Fried... ερωτικος

Φορές-φορές καταφύγιο ζητώ
σε σένα
από σένα κι από μένα
απ’ την οργή μου για σένα
την ανυπομονησία
την κούραση
απ’ τη ζωή μου
που ελπίδες σαρώνει
σαν τον θάνατο
Σωτηρία ζητώ
σε σένα
απ’ την τόσο γαλήνια γαλήνη
Σε σένα ζητώ
την αδυναμία μου
Αυτή η αρωγός
ενάντια στη δύναμη
που εγώ
απαρνιέμαι