Paul Eluard
Celle de toujours, toute
Si je vous dis : « j’ai
tout abandonné »
C’est qu’elle n’est pas celle de mon corps,
Je ne m’en suis jamais vanté,
Ce n’est pas vrai
Et la brume de fond où je me meus
Ne sait jamais si j’ai passé.
L’éventail de sa bouche, le reflet de ses yeux,
Je suis le seul à en parler,
Je suis le seul qui soit cerné
Par ce miroir si nul où l’air circule à travers moi
Et l’air a un visage, un visage aimé,
Un visage aimant, ton visage,
À toi qui n’as pas de nom et que les autres ignorent,
La mer te dit : sur moi, le ciel te dit : sur moi,
Les astres te devinent, les nuages t’imaginent
Et le sang répandu aux meilleurs moments,
Le sang de la générosité
Te porte avec délices.
Je chante la grande joie de te chanter,
La grande joie de t’avoir ou de ne pas t’avoir,
La candeur de t’attendre, l’innocence de te connaitre,
Ô toi qui supprimes l’oubli, l’espoir et l’ignorance,
Qui supprimes l’absence et qui me mets au monde,
Je chante pour chanter, je t’aime pour chanter
Le mystère où l’amour me crée et se délivre.
Tu es pure, tu es encore plus pure que moi-même.
Η
παντοτινή, πλήρης
Αν
σας λέω: «εγκατέλειψα τα πάντα»
Είναι
που εκείνη δεν είναι το σώμα μου,
Δεν το καυχήθηκα ποτέ,
Δεν είναι αλήθεια
Και η ομίχλη στο βάθος όπου διαγράφομαι
Ποτέ δεν ξέρει αν έχω περάσει.
Η βεντάλια των χειλιών της, η αντανάκλαση των ματιών της,
Είμαι ο μόνος που μπορώ να μιλήσω γι’ αυτά,
Είμαι ο μόνος που τον κυκλώνει
Αυτός ο τόσο άχρηστος καθρέφτης όπου ο αέρας μπαινοβγαίνει μέσα μου
Κι ο αέρας έχει ένα πρόσωπο, πρόσωπο αγαπημένο,
Πρόσωπο που αγαπά, το πρόσωπό σου,
Σε σένα που δεν έχεις όνομα και που οι άλλοι σ’ αγνοούν,
Η θάλασσα σου λέει: πάνω μου, ο ουρανός σου λέει: πάνω μου,
Τα άστρα σε υπαινίσσονται, τα σύννεφα σε φαντάζονται,
Και το αίμα που έχει εξαπλωθεί στις καλύτερες στιγμές,
Το αίμα της γενναιότητας
Σε φέρει απολαυστικά.
Τραγουδάω τη μεγάλη χαρά να σε τραγουδάω,
Την μεγάλη χαρά του να σ’ έχω ή του να μη σ’ έχω,
Την αγνότητα να σε περιμένω, την αθωότητα να σε γνωρίζω,
Ω εσύ που σβήνεις τη λησμονιά, την ελπίδα και την άγνοια,
Που καταργείς την απουσία και με τοποθετείς στον κόσμο,
Τραγουδώ για να τραγουδώ, σ’ αγαπώ για να τραγουδώ
Το μυστήριο όπου ο έρωτας με πλάθει και λυτρώνεται.
Είσαι αγνή, είσαι ακόμα πιο αγνή κι από μένα τον ίδιο.
Μετάφραση Ανέστης Μελιδώνης
.jpg)
.jpg)
.jpg)
