Είναι
η εξομολόγηση μου, κι αν δε λέω τίποτα, είναι που δεν έχω τίποτα να πω. Τι
μπορεί δηλαδή να εξομολογηθεί κανείς που να αξίζει τον κόπο ή που να είναι
χρήσιμο; Αυτό που μας έχει συμβεί, είτε συνέβη σ' όλον τον κόσμο είτε μόνο σ'
εμάς. Στην πρώτη περίπτωση δεν έχουμε τίποτα το καινούριο να πούμε, στη δεύτερη
κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει΄.
Επιστρέφοντας
στη Λισαβόνα (Lisbon revisited) 1923
Όχι,
δε θέλω τίποτα. Είπα ότι δε θέλω τίποτα.
Τα
συμπεράσματα αφήστε!
Αφήστε
την αισθητική, για ηθική μη μου μιλάτε,
Πάρτε
από δω τη μεταφυσική!
Μη
μου αναπτύσσετε θεωρίες, μη μου επαναλαμβάνετε
Τις
κατακτήσεις των επιστημών (ω, Θεέ μου, των επιστημών!)
Των
επιστημών και των τεχνών, του σύγχρονου πολιτισμού!
Τι
κακό στους Θεούς έκανα;
Αν
την αλήθεια ξέρετε, κρατήστε τη δικιά σας!
Ένας
τεχνίτης είμαι, αλλά μόνο στης τεχνικής τα σπλάχνα.
Τρελός
είμαι επίσης, με κάθε δικαίωμα να είμαι,
Με
κάθε δικαίωμα να είμαι, ακούσατε;
Μη
μ’ ενοχλείτε, για όνομα του Θεού!
Παντρεμένο
με ήθελαν, ασήμαντο, συνηθισμένο,
Να
πληρώνω φόρους;
Με
ήθελαν τ’ αντίθετο από αυτά, του καθετί τ’ αντίθετο;
Αν
ήμουν κάποιος άλλος, σ’ όλους πολύ θα άρεσα.
Όμως
είμαι εγώ, ας έχετε υπομονή!
Η
μοναδική τραγωδία είναι η αδυναμία μας να συλλάβουμε τον εαυτό μας στην
τραγικότητά
του
